HUMINGI NG ₱500,000 ANG ASAWA KO PARA DAW SA KASAL NG “BEST FRIEND” NIYA. IBINIGAY KO ANG SAVINGS PARA SA PANGANGANAK KO—PERO TUMAWAG SI PAPA AT SINABING: “ANAK, HINDI BISITA ANG ASAWA MO. SIYA ANG GROOM.” KAYA PUMASOK AKO SA KASALAN NAKASUOT NG ITIM NA DAMIT.
Ako si Katrina. Siyam na buwan na akong buntis. Manas na ang mga paa ko, hirap na akong huminga, at anumang oras ay pwede na akong manganak.
Mahal na mahal ko ang asawa kong si Paolo. Isang linggo bago ang kabuwanan ko, lumapit siya sa akin na mukhang problemadong-problemado.
“Hon,” sabi ni Paolo habang hawak ang kamay ko. “Kailangan ko ng tulong. Yung best friend kong si Mark, kinapos sa budget para sa kasal niya sa Sabado. Nahihiya siyang lumapit sa iba. Pwede bang hiramin muna namin ang ipon natin? Ibabalik din niya next month.”
Nag-alangan ako. “Pero Hon, ‘yan ang pera para sa hospital bills at gamit ni Baby. ₱500,000 ‘yan.”
“Alam ko, Hon. Pero nangako siyang ibabalik agad. Kawawa naman si Pareng Mark, mapapahiya sa pamilya ng bride. Please? Para sa akin?”
Dahil mahal ko si Paolo at dahil likas akong maawain, pumayag ako. Ini-transfer ko ang pera sa account niya. Niyakap niya ako nang mahigpit at sinabing, “You are the best wife ever.”
Dumating ang araw ng Sabado. Nagpaalam si Paolo nang maaga.
“Hon, pupunta na ako sa venue. Ako ang Best Man kaya kailangan maaga ako,” sabi niya. Hinalikan niya ang tiyan ko. “Behaved ka lang diyan, Baby ha. Babalik si Daddy mamayang gabi.”
Naiwan ako sa bahay. Habang nanonood ako ng TV, biglang tumunog ang cellphone ko.
Si Papa ang tumatawag. Nagtatrabaho si Papa bilang Head Florist sa isang sikat na hotel.
“Hello, Pa?” sagot ko.
“Katrina…” ang boses ni Papa ay nanginginig sa galit. “Nasaan si Paolo?”
“Nasa kasal po ni Mark. Best Man daw po siya. Bakit po?”
Katahimikan sa kabilang linya. Rinig ko ang mabigat na paghinga ni Papa.
“Anak… makinig kang mabuti. Huwag kang mabibigla,” sabi ni Papa. “Nandito ako sa Grand Ballroom ng hotel. Nag-aayos ako ng bulaklak. Nakita ko ang Welcome Banner sa labas.”
“Ano pong meron?”
“Walang kasal si Mark. Ang nakalagay sa banner ay ‘PAOLO and DIANA Nuptials’. Anak… ang asawa mo ang ikakasal ngayon. Siya ang Groom.”
Parang huminto ang mundo ko.
“Pa… baka nagkakamali ka lang…”
“Hindi ako bulag, Katrina! Nakita ko siya! Nakasuot ng puting tuxedo! Tuwang-tuwa habang inaayos ang buhok niya! Niloloko ka ng hayop na ‘yan! Ang perang hiningi niya sa’yo… ginamit niya para pakasalan ang kabit niya!”
Nabagsak ko ang telepono. Napahawak ako sa tiyan ko. Sunod-sunod na sipa ang naramdaman ko mula sa sanggol, parang nararamdaman din niya ang sakit ng puso ko.
Gusto kong himatayin. Gusto kong sumigaw. Ang asawa ko… ang tatay ng anak ko… gamit ang pera namin para sa ibang babae habang ako ay naghihirap dito?
Pinunasan ko ang luha ko. Hindi ako papayag na matapos ang araw na ito nang hindi ko nakukuha ang hustisya.
Tumayo ako. Binuksan ko ang cabinet.
Wala akong isusuot na gown. Pero nakita ko ang isang Itim na Bestida na ginamit ko noong libing ng Lola ko. Kasya pa ito sa akin dahil stretchable.
Nagsuot ako ng itim. Nag-makeup ako—pulang lipstick at matapang na kilay.
Sumakay ako ng taxi papunta sa hotel kung saan naroon si Papa.
Pagdating ko sa simbahan ng hotel, nagsisimula na ang seremonya.
Sarado ang malaking pinto. Rinig ko ang pari na nagsasalita.
“Kung mayroon man sa inyo ang tumututol sa kasalang ito, magsalita ngayon o manahimik magpakailanman.”
Ito na ang pagkakataon ko.
Seninyasan ko ang mga ushers na buksan ang pinto.
“BUKSAN NIYO.”
Dahil sa takot sa aura ko, binuksan nila ang pinto.
CREAAAK.
Pumasok ang liwanag mula sa labas.
Lahat ng ulo ay lumingon sa akin.
Ako si Katrina. Buntis na buntis. Nakasuot ng itim na damit na parang pupunta sa lamay. Naglalakad sa red carpet habang ang lahat ay nagbubulungan.
“Sino ‘yan?” “Bakit nakaitim?” “Buntis ba siya?”
Nakita ko si Paolo sa altar. Namutla siya. Parang nakakita ng multo. Ang tuhod niya ay nanghina.
Ang babaeng katabi niya—si Diana—ay naguluhan.
Hindi ako sumigaw. Hindi ako nag-iskandalo. Naglakad lang ako nang dahan-dahan papunta sa harap. Ang bawat hakbang ko ay mabigat.
Tumigil ako sa gitna ng altar, sa harap nilang dalawa.
Pinatay ng choir ang kanta. Tahimik ang lahat.
“K-Katrina…” bulong ni Paolo. “Anong ginagawa mo dito? Umuwi ka na, please… mapapahamak ang bata…”
Ngumiti ako nang mapait.
“Huwag kang mag-alala, Paolo,” sagot ko nang malakas para marinig ng lahat. “Hindi ako nandito para pigilan ka. Nandito ako para ibigay ang regalo ko.”
Naglabas ako ng isang Brown Envelope.
“Sabi mo, kailangan mo ng ₱500,000 para sa kasal ng ‘kaibigan’ mo, di ba? Ibinigay ko ang ipon ng anak natin dahil mahal kita. Dahil nagtiwala ako.”
Hinagis ko ang envelope sa mukha niya. Nagkalat ang mga Hospital Bills at Bank Statements sa sahig.
“Ayan. ‘Yan ang ebidensya na ako ang nagbayad ng kasal na ‘to! Ako ang nagbayad ng bulaklak niyo, ng pagkain niyo, at ng damit niyong dalawa! Habang ang anak natin, wala nang matitirang pambili ng gatas!”
Napasinghap ang mga bisita.
“Oh my God! Asawa niya ‘yan?!” “Ginamit ang pera ng asawa para sa kabit?!” “Walang hiya!”
Humarap ako kay Diana, ang bride.
“At ikaw, Diana. Congratulations. Nakuha mo siya. Pero tandaan mo, ang lalaking kayang magnakaw sa sarili niyang anak at asawa, ay kayang-kaya ring gawin ‘yan sa’yo. Good luck sa ‘Secondhand Husband’ na ‘yan. Sa’yo na siya. Hindi ko kailangan ng basura sa bahay.”
Napahawak si Paolo sa braso ko. “Katrina! Let me explain! Mahal kita! Napilitan lang ako!”
“Huwag mo akong hawakan!” sigaw ko.
Biglang lumabas si Papa mula sa gilid ng altar. Sinuntok niya si Paolo sa mukha.
BOG!
Bumagsak si Paolo sa sahig, dumugo ang ilong.
“Huwag na huwag mong lalapitan ang anak ko!” sigaw ni Papa. “Wala kang kwentang ama!”
Iniwan namin sila doon. Ang kasal ay naging gulo. Umiiyak si Diana dahil nalaman niyang niloko rin siya ni Paolo (sinabi ni Paolo na hiwalay na kami). Ang mga magulang ni Diana ay galit na galit at nag-walk out.
Ako? Naglakad ako palabas ng simbahan kasama si Papa.
Pagkalabas namin ng pinto, naramdaman ko ang pagputok ng panubigan ko.
“Pa… manganganak na yata ako.”
Dinala ako ni Papa sa ospital. Nanganak ako sa isang malusog na batang lalaki. Wala si Paolo sa tabi ko, pero wala akong naramdamang lungkot.
Dahil nung tignan ko ang anak ko, alam kong nailigtas ko kami. Nailigtas ko kami mula sa isang lalakeng hindi marunong makuntento.
Kinabukasan, nabalitaan kong kinasuhan ng pamilya ni Diana si Paolo ng Estafa dahil peke pala ang mga pinakitang dokumento nito. Ako naman ay nagsampa ng kaso para sa Violence against Women and Children at Annulment.
Naka-itim ako noong araw ng kasal niya, dahil iyon ang araw na inilibing ko ang pagmamahal ko sa kanya. At ngayon, kasama ang anak ko, muli akong nabuhay.
